Duszpasterstwo akademickie – Historia

Nasze Duszpasterstwo wywodzi się z tradycji wileńskiej. W okresie międzywojennym jezuici byli mocno zaangażowani w życie Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. Po II wojnie światowej, gdy poważna część kadry naukowej przeniosła się z Wilna do Torunia, przeszła wraz z nią dobra tradycja duszpasterstwa akademickiego jezuitów, którzy w roku 1945 rozpoczęli działalność przy kościele pw. Ducha Świętego.

W trudnym okresie powojennym toruńskie Duszpasterstwo było ostoją niezależnej myśli, miejscem spotkań środowiska uniwersyteckiego i społeczności toruńskiej z wybitnymi przedstawicielami świata kultury, nauki i religii. Gościli tu także wybitni ludzie zaangażowani w działalność opozycyjną.

Po 1989 roku, za wolnej Polski, poszukując swego miejsca w nowej rzeczywistości Duszpasterstwo zwróciło szczególną uwagę na pogłębioną formację osób uczestniczących w ruchach, stowarzyszeniach, i różnych grupach. Dziś działają tu między innymi: Wspólnota Życia Chrześcijańskiego; Grupy: „Światło-Życie”, Duchowości Ignacjańskiej „La storta”, Medytacyjna, Wolontariatu Misyjnego, oraz kilka grup o charakterze artystycznym czy pogłębiających wiarę poprzez czytanie Pisma świętego czy pism teologicznych. Obecnie Duszpasterstwo wnosi swój wkład w środowisko akademickie Torunia również przez organizowanie różnego rodzaju sympozjów. Inną ofertą, atrakcyjną dla młodzieży akademickiej, są wyjazdy plenerowe. Są to obozy formacyjne, integracyjne i rekolekcje.

Od kilku lat jezuici sprawują opiekę wychowawczo-katechetyczną w Gimnazjum i Liceum Akademickim przy UMK w Toruniu, gdzie uczy się wybitnie uzdolniona młodzież z całej Polski. W naszej działalności nie brakuje także wrażliwości na problemy społeczne środowiska lokalnego, czego najlepszym przykładem jest działające Stowarzyszenie „Dzieciom Starówki”. Jego celem jest dotarcie z propozycją integralnego wychowania do najmłodszych mieszkańców naszego miasta.

Duchowemu rozwojowi tak środowiska akademickiego, jak i toruńskiej społeczności sprzyjają: całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu, niemal całodzienny dyżur w konfesjonale oraz Msze św. i homilie.